Hey lievelingen!

Hier weer even een update over de afgelopen week hier in Curacao.

De afgelopen week stond vooral in het teken van verkennen. Het verkennen van onze gloednieuwe huurauto die na elk hobbeltje in de weg (en dat zijn er veel) uit elkaar lijkt te vallen, blijft elke dag een avontuur. Wel fijn dat we er een hebben, want zonder ben je niets! Je ziet hier gemiddeld één antilliaan fietsen per dag, wat levensgevaarlijk is langs de drukke wegen. Dus voor het boodschapje om de hoek moet je al in dat brommende, warme monster.
Nog een dagelijkse verwondering is het feit dat je geen wc-papier in de wc mag gooien, omdat anders de inhoud ervan omhoog borrelt. Je moet dusje papiertje ineen prullenbak naast de wc doen.Datis even wennen!

Naast deze dingen hebben we ook het eiland verkend. We zijn verschillende strandjes in het noorden (wilde zee), zuiden (toeristisch) en in het westen (natuur, groen,mooi) afgegaan, omons zo een beetje te oriënteren. In het noorden is er Playa Kanoa wat de enige mogelijkheid tot golfsurfen op heel Curacao is. Helaas eindigt op dit plekjeelke golf op het rif, waar ik als beginneling niet echt vrolijk van wordt. Dat wordt dus geen golfsurfen! Maar dat haal ik in Costa Rica wel weer in.
In het zuiden zijn de beaches erg gemaakt en tjokvol in het weekend.Allemakamba's (Nederlanders)liggen op bedjes te bakken en voor zich uit te staren. Niet ergspannend dus.Dat ze een beachvolleybalveld hebben is dan weer wel gaaf. Samen met Susannelekker gebald met wat antilli's, komen onze volleybalmovesvan de CALO toch nog van pas.
In het westen is het erg mooi, een stuk groener en schoner dan in de rest van Curacao. Veel vissers slaan daar ookhun slag, wat we live hebben mee mogen maken. Vissen van welanderhalve meter groothaalden de mannen tevoorschijn en plofte ze op een schoonmaaktafel. Er zat gelijk een pelikaan bij die wel zin had in wat lekkers. Mooi beest!

Het nachtleven is ook een groot deel van de leefstijl op het eiland. Elke avond is er wel ergens eenhappy hour, een salsafeest, karaoke of gewoon een gave party. Wat betreft onze salsamoves gaan we langzaam maar zeker vooruit. Ik ken nu al het verschil tussen de salsa, bachata en de merengue. Nu nog goed lerendansen:) Gisteravond zijnwe met onzesalsapartners (Tom en Jeroen) naar een proefles salsa geweest. Heel erg gaaf! De mannen hebben er nog wat moeite mee, maarSuus en ik gaan helemaal los.
Ook op de échte dansvloerheb ik al een paar keer met een aantal goedesalsadansers mogen dansen, een hele belevenis. Je wordt van links naar rechts gegooid, alles kan als je maar in het ritme blijft en met je heupen wiegt. Lekker makkelijk dat de manleidt!Als we onze dushi's zover krijgengaan we op salsales.

Natuurlijk zijn we niet alleen maar aan het luieren en feesten, er moet ook gewerkt worden. Suus en ik hebben nutwee dagen meegelopen in de CaprilesKliniek (psychiatrisch ziekenhuis),waarin we vooral kennis hebben gemaakt met het personeel. Hier is het contact en het sociale erg belangrijk, dus daar zijn we nu vooral mee bezig. De hele dag roepen we 'Bon dia! (goededag!) Bon tardi! (goedemiddag!)Kon ta bai? (hoe is het?) Ayo! (dag!)' Een gezellige boel dus. We voelen ons ook erg welkom en vrij om te doen wat we willen. Een aantal Antilliaanse (meerderheid is Antilliaan) collega's keken ons nog argwanend aan, maar die gaan we eens een poepie laten ruiken!
De komendetwee weken blijven we meelopen met deactiviteitenbegeleider en met de sportbegeleider, om ons zo teoriënteren op de doelgroep en de manier van werken.Daarna gaan we onze eigen cliënten bij elkaar sprokkelen en beginnen met PMT. De zorgverlening is hier erg anders dan in Nederland.Een stuk minder georganiseerd en gestructuureerd, wat best lastig kan zijn. Vandaag zaten we tussen de schizofrenen in een busje richting de zee, waar ze aerobics kregen. Dat voelde nog een beetje raar. Na de rit stond er ergens een cliënt te plassen tegen een boom en een andere was al het water in gedoken. Structuur is dus ver te zoeken! Ook de taal is een moeilijke bijkomstigheid, het papiaments is moeilijker dan verwacht. Suusen ik hebben vandaag een flinke woordenlijstin ons hoofd gestampt,van elleboog tot blouse, je moet ergens beginnen.
Al met al zien we het wel helemaal zitten om flink aan de slag te gaan. Het wordt een uitdaging, maar wel een leuke.

Ik merk dat het een lang verhaal is geworden, ik hoop dat ik jullie nog niet verveel. En andersmoet je het gewoon niet lezen!:)

Te otro siman!

Liefs, Roos